EMEL

EFE GÖKSEL

ChiGong Master
Urban ChiGong Kurucusu

İki kıtanın, iki dilin, iki disiplinin arasında büyüyen bir ruh.
Paris’in ritmiyle İstanbul’un nefesini, Fransa’daki hukuk eğitimiyle başlayan uluslararası iş dünyasının keskin hatlarıyla kadim bilgeliğin yumuşak kıvrımlarını aynı bedende taşıyan bir gezgin.

Emel’in yolculuğu, bambaşka görünen alanların aslında aynı yerde – insanda, nefeste, dengede – kesiştiğini fark ederek başladı.

Profesyonel hayatının mecburiyetiyle şehir onu hep çağırdı; ama şehirde kalmanın bedeni ve ruhu nasıl tükettiğini, kalabalığın, temponun ve sorumlulukların ortasında bedenin ve zihnin nasıl ağırlaştığını çok iyi biliyordu.
Bu yüzden Emel, modern hayatın tam kalbinde insanoğlunun kadim hafızasındaki o dingin ritmi yakalayarak huzurlu bir sığınak yaratmayı seçti.

Uzun yıllara yayılan arayış, eğitim, disiplin ve içsel dönüşüm bugün Urban ChiGong adını verdiği kendi stilini doğurdu.

Onun ChiGong’u bir kaçış değil, şehrin ortasında nefesi ve akışı hatırlama sanatıdır.

Ama bu stil, sadece öğrendiği bir şey değil…
Her ustanın parmak izi gibi, onun yaşamından süzülen özgün bir yansımadır.

Emel’in ChiGong’u bir “tekrar” değil, bir yeniden doğuş.
Çünkü aldığı her eğitim, onun içsel ritmine yeni bir renk, yeni bir derinlik kattı.

Fransa’da aldığı WuShu ve Tai Chi Chuan’ın Qi Gong 1. Dan Ustalığı ile başlayan yolculuk, Denis Tran’dan aldığı akışın uyumu ve nefesin ritmi, Guillaume Hassler’in derin odaklanma disiplinli, Philippe Alberty’nin bedeni enerjiyle konuşur hale getiren öğretisiyle
Emel’in bedeninde kendi dilini buldu;
enerjiyi bedende dolaştıran, nefesi merkezleyen,
ayna gibi sade ama derin bir akış ile stilini şekillendirdi…

O kadim çizgilerin her birini modern bir şehir kadınının ritmine uyarladı.
Hareketleri daha yumuşak, yaklaşımı daha sezgisel oldu;tüm bunlar doğal olarak Yin bir ritimde, yani yumuşaklığın içindeki gücü taşıyan bir akışla, daha dişil bir enerjiyle yoğruldu.

Carine Kittler’den aldığı Reiki eğitiminin o sessiz şifası, Christine Brun’dan aldığı Prana Terapisi eğitimi’nin hafif ama derin enerjisi, Mübeccel Can Nuyan’dan aldığı Enerji Bedenleri eğitiminin görünenin ardındaki görünmeyen katmanları onaran o hassas dengesi, Ann Julie’dan aldığı Aroma Terapi bilgeliği duyguyu bedenle eşleştiren ince dokunuşları, Abay Alperen Kaplan’dan aldığı 5 Element eğitiminin doğanın döngülerini bedensel ritme uyumlayan sakinleyici iç bilgeliği Emel’in stilinde birbirine karıştı.

Mustafa Erol’dan aldığı Kaligrafinin o tek fırça darbesiyle evreni anlatan sadeliği, onun hareketlerine bir şiir gibi işledi.
Gülay Tsil’den aldığı Doğal Görme eğitimi… Gözün değil, zihnin ve bedenin görmeyi öğrendiği o incelik.

Ve Recep Çiftçi ile Ünal Güner’den aldığı Tasavvuf öğretilerinin yol göstericiliği, derviş nefesinin içe doğru açılan kapıları, insanı hafifleten teslimiyeti; Emel’in “yavaşlamanın gücü” anlayışını derinleştirdi.

Bütün bu eğitimler ve ustalıklar, onda biriktikçe birbirine karıştı; bir reçete değil, bir dokuma gibi.

Ve sonunda ortaya, gelenekten esinlenen ama gelenekten bağımsız, modern bireyin ihtiyacına göre şekillenen Urban ChiGong stili çıktı.